W projekcie zrealizowanym w Sinsheim, podjąłem próbę wizualnego przedstawienia niewidzialnych barier, z którymi mierzą się kobiety. „Portret Świętej” to nie tylko estetyczna kompozycja, ale przede wszystkim komentarz do społecznej presji, która od wieków nakazuje kobietom ukrywać swoje pragnienia pod maską skromności i uległości.
Wybór Sinsheim jako miejsca sesji pozwolił na osadzenie tej opowieści w kontekście współczesnej Europy, gdzie stare normy kulturowe wciąż ścierają się z potrzebą autonomii. Seksualność kobiet często postrzegana jest jako zagrożenie dla porządku społecznego, dlatego bywa krępowana przez tabu i stereotypy. W moich kadrach „Święta” staje się postacią, która rzuca wyzwanie tym etykietom, odrzucając rolę „niemoralnej” czy „zbyt wyzwolonej”.
Presja ta dotyka kobiet na każdym etapie życia – od młodych dziewcząt uczonych tłumienia emocji, po dojrzałe kobiety oceniane przez pryzmat wieku czy macierzyństwa. Sesja w Sinsheim to manifest na rzecz normalizacji rozmów o kobiecej intymności. Przełamywanie tych barier wymaga nowej narracji, w której kobieta odzyskuje pełną kontrolę nad swoim ciałem i sferą prywatną, wolną od stygmatyzacji.
Asystent